Kikkers en padden brengen de dag meestal door op vochtige, schaduwrijke plekken, verscholen onder bladeren, stenen of dicht struikgewas. Pas als de avond valt, worden ze actiever en gaan ze op zoek naar insecten en andere kleine prooien, vaak zonder dat de tuinbezitter er iets van merkt.
Een vochtige, wat rommelige hoek met bladeren en oude stenen biedt precies de schuilplaats die deze dieren nodig hebben overdag. Een tuin die volledig is opgeruimd en overal even droog en strak is, biedt daarentegen weinig plek om zich veilig terug te trekken.
Kleine aanpassingen met groot effect
Een lage, vlakke schaal met water op grondniveau kan al voldoende zijn om kikkers en padden aan te trekken, zeker als er in de buurt ook wat beschutting is. Belangrijk is dat het water ondiep genoeg blijft, zodat de dieren er makkelijk weer uit kunnen komen.
Een border zonder harde, gladde randen is voor deze dieren een stuk toegankelijker dan een strak afgewerkte rand van steen of beton. Een zachte overgang tussen gazon en beplanting maakt het voor kikkers en padden een stuk eenvoudiger om zich door de tuin te verplaatsen.
Wie 's avonds met een zaklamp voorzichtig door de tuin loopt, ontdekt soms hoeveel leven er eigenlijk is zodra de zon onder is. Het is een simpele manier om te zien hoeveel kikkers en padden zich inmiddels thuis voelen tussen de planten.
Gedurende de dag is het verstandig om voorzichtig te zijn bij het verplaatsen van stenen of het opruimen van een hoekje met bladeren, omdat daar precies de dieren kunnen schuilen die 's nachts actief worden. Een korte blik voordat er iets wordt opgetild, voorkomt onnodige verstoring.
Kinderen vinden het vaak fascinerend om op een warme avond met een lampje op zoek te gaan naar deze dieren, zonder ze daadwerkelijk aan te raken. Zo'n korte zoektocht laat zien hoeveel er eigenlijk leeft in een tuin die overdag heel gewoon en stil oogt.
