Domowa karma dla ptaków to świetny pomysł na wspólną zabawę z dziećmi, która nie wymaga specjalnych umiejętności ani drogich materiałów. Potrzebne są ziarna, trochę tłuszczu, miska, łyżka i sznurek. Zabawa uczy dzieci cierpliwości i pokazuje im, że ptaki też potrzebują pomocy, zwłaszcza wtedy, gdy w ogrodzie robi się chłodno i pusto. Wystarczy jedno popołudnie przy stole, a efekty będą widoczne w ogrodzie jeszcze przez wiele tygodni.
Najpierw rozpuszczamy tłuszcz w garnku, a potem mieszamy go z ziarnami, na przykład ze słonecznikiem, płatkami owsianymi i zwykłą mieszanką dla ptaków. Ważne, żeby tłuszcz był czysty i niesolony, bo sól szkodzi ptakom. Tłuszcz rozpuszcza dorosły, bo gorący garnek nie jest dla małych rąk. Dzieci mogą później mieszać masę, ugniatać ją i formować kule.
Wieszanie i obserwacja
Gotową masę wciskamy w kubeczek, w skorupkę po orzechu kokosowym albo w foremkę do ciastek, a w środku umieszczamy sznurek do zawieszenia. Po ostygnięciu i stwardnieniu masa trzyma kształt. Wieszamy ją na gałęzi w miejscu, które widać z okna, ale z dala od kotów i ruchliwej ścieżki, żeby ptaki mogły jeść w spokoju.
Nie dodajemy do karmy chleba, resztek z obiadu ani słonych i przyprawionych produktów. Ptakom wystarczą ziarna, orzechy i tłuszcz, a reszta może im tylko zaszkodzić. Dobrze jest też postawić obok miskę z czystą wodą i regularnie ją wymieniać. Wieszamy niewiele kul naraz, aby nie zalegały i nie pleśniały w wilgotną pogodę. Dobrze też rozmawiać z dziećmi o tym, dlaczego ptaki potrzebują tłuszczu, zwłaszcza w chłodniejsze dni, gdy szukanie jedzenia zabiera im mnóstwo sił.
Warto też przygotować kilka takich kul na zapas i przechowywać je w chłodnym miejscu. Jeśli jedna zostanie zjedzona, można od razu powiesić następną. Dzieci lubią mieć wybór, więc mogą zrobić różne wersje, z większą lub mniejszą ilością ziaren, i sprawdzić, która jest najchętniej odwiedzana przez ptaki.
Kiedy karma już wisi, zaczyna się najciekawsza część zabawy. Dzieci mogą przy oknie zapisywać, które ptaki przylatują, jak zachowują się przy jedzeniu i o jakiej porze dnia jest ich najwięcej. Po kilku dniach pojawią się stali bywalcy, a po kilku tygodniach dzieci zaczną rozpoznawać poszczególne gatunki po upierzeniu i śpiewie i chętnie opowiedzą o nich rodzinie.
